Bir haftadır evden dışarı çıkmamıştım. Tüm gün evde kitap okuyordum. Okunacak ne kadar da klasik varmış… Evde kapanmaktan bunldım. Dışarısı soğuk gibiydi ama yine de hava almak iyi olacak diye düşündüm. Redingotumu giyip çıktım sokağa. Etraf ne kadar da kalabalıktı. Sevimsiz bir kalabalığı var bu şehrin. En iyisi birkaç verst ötedeki kasabaya gidip biraz dolaşayım dedim. Bekledim, etrafta hiç at arabası yok… Sıkıldım, yürümeye başladım. İki üç saat sonra kasabada bir bara oturup, bir bardak vodka söyledim. Oradaki insanlarla konuştum biraz. Bir kaç kapik bırakıp masanın üzerine kalktım. Bir süre klasik okumamaya karar verdim o gün…
KYRENE VE KYNİKLER OKULU (Sokrates’in Öğrencileri)
“Kendini Bil”
Bu okullar Sokrates’in mutlulukçuluğundan (Eudaimonizm) hazcılık (Hedonizm) çıkarmıştır.
ARİSTİPPOS (MÖ 435-366)
Mutlu bir yaşam; hazzı olabildiğince fazla, elemi olabildiğince az olan bir yaşamdır.
Bunu sağlamak için gereğinden fazla ya da az haz olmamalıdır.
HEGESİAS
Her yaşta elem hazdan fazladır ve felaketle karışık olmayan bir mutluluk kuruntudur. Şu halde hayatın gayesi elde edilememiştir ve edilemez. Şu halde hayat değersizdir. Bu yüzden ölüm tercih edilmelidir.
Mutlu olmak için hazza ulaşmaya çalışın. Fakat bu imkânsızdır. Bunun için yapılması gereken; gerek hazza gerekse eleme karşı mutlak bir duyarsızlık durumuna geçmeye çalışmaktır
ANTİSTHENES (MÖ 455-365)
Haz ve elem karşısında ilgisiz kalmak insana içten gelen özgürlüğü kazandırır.
Aristippos bilgiyi yalnızca algılarla elde ederiz derken, Antisthenes gerçek bilgiye ulaşmak için, bir de algıda verilenleri son unsurlarına kadar ayırmak gerekir der.
Bu iki filozof da bireycidir (indüvidualist)