Gülün Aşkı

Kırmızı bir tebessüme yenik düştü adam ve yeniden öpmeye başladı gülü. Tüm vücudu kan revan içerisindeydi ama yeni yeşermiş körpe vücuduna karşı koymak imkansızdı. Yaprak gibi titrek dudaklarına dokunurken, okyanusları  keşfeden bir kaptan kadar heyecanlanıyordu adam.

Günü unutmuştu, gülüyle… Kokusu sarhoş ediyordu adamı. Şarap gibi güzelliği geceyi aydınlatıyordu. Sıcak yaz akşamlarında suya yansıması dans ediyordu dalgalarla… Dalgalanıyordu adam aşkının içinde. Savruluyorlardı Akdeniz’in üzerinde…

Acı çekmek aşkını besliyormuş gibi dokunuyordu kadının gövdesine. Her yeri çizik çizik, her yanı acı içerisindeyken bile hüşu içerisinde öpüyordu nadide güzelini

Bir gün, dikenlerinden soyunup çıktı adamın karşısına gül. Adam çıplak gövdesine dokundu gülün. Yaralanmaktan nasır tutmuş parmaklarına merhem gibi geldi gülün ipeksi gövdesi. Elleri acımadan ona dokunmak bir mucizeydi.  Tüm gece korkmadan, acıtmadan seviştiler. Koyun koyuna uyuya kaldılar.

Sabah uyandıklarında gülün yaprakları beyaza çalıyordu. Zamanla beyazlaşmaya başladı yaprakları. Meğer adamın parmaklarından süzülen kandan alıyormuş yaprakları kırmızısını.

Bir gecenin mucizesi için kendinden vazgeçmişti gül. Bembeyaz yaprakları ayrılık kokuyordu. Gül beyaza çalınca, hazan çöktü göğe. Mevsimler eylüle döndü apansız.

notlar 1

Gecenin bir vakti, karanlık yağıyor yüzüne. Işıldayan gözlerinin ışığıyla kendinden geçiyor yağmur, gökkusagı oluyor karanlıga… Ay kıskanıyor renklerini.

Aklımdan cümleler geçiyor serseri mayın gibi. Onlar dolaşmaya devam edecek öylece ve ben hep şu ilk cümlemi kuracağım. Şimdi içimdeki mutluluk derin bir hüzünle yer değiştiriyor. Sebepsiz haller var beynimde. İçimden notlar akıyor, bir müzik uğulduyor kulaklarımda daha önce hiç duymadığım. Var olmanın dayanılmaz gerçekleği var ellerinin ellerimden çekilmesinde. Ve bana ait bazı kırıntılar var gidişinin ardında… Sana dair cümleler var dilimde,

Ne Kurgulanacak bir hayat var zihnimde ne de alt alta döküldüğünde anlamlı olacak mısralar.

Bir sen var gözlerimin önümde, nereye baksam sen ve hatta gözlerimi yumsam sen. Ayıkken sen sarhoşken sen, rüyamda sen… Dört yanım seninle çevrili kaldım herkesten uzakta. Robinson olmak varmış aşkı adına. Adınla başlamak varmış her anıma. Senden yadigar kaldı bu ıssızlık bana. Ve buraya gelirken yanıma alabildiğim tek şey hasret…